Mensen komen (meestal) niet naar het werk om dwars te liggen of te strijden om macht en/of invloed. Mensen geven aan als ze denken dat er iets niet klopt, dat het beter kan. Op het moment dat dit in een strijd verandert, dan moet jij als manager in de spiegel kijken. Wat is jouw rol hierin…?

Als er strijd heerst, dan gaat het over winnen of verliezen. En als de een wint, dan verliest de ander! Jouw gedrag bepaalt hiermee mede de norm binnen de groep. Als jij dit gedrag als manager laat zien, dan volgt een (deel) van de groep jou automatisch. Ik vind het de verantwoordelijkheid van een leider om een cultuur te creëren waarin men streeft naar synergie.

Op het moment dat jij als manager je autoriteit laat gelden, dan zijn er alleen maar verliezers. Dan wint de angst van het vertrouwen. Wat impact heeft op volgende discussies en veranderingen. Men is minder snel geneigd om zich uit te spreken en houdt zijn mening voor zich.

In de eerste zin gaf ik aan dat mensen meestal niet naar het werk komen om dwars te liggen of om te strijden om macht en/of invloed. Meestal, maar als bovenstaande vaker gebeurt, dan is er een omslagpunt waarin het op een afdeling kan gaan broeden, strijd en/of een klaagcultuur ontstaat.

Kun je dan nooit je autoriteit laten gelden? Mijn antwoord is nee, want het duurt lang voordat het vertrouwen hersteld is. Het is zoals het spreekwoord zegt: Vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard.